Ethiopië

Dag 4       Dag 5       Dag 6       Dag 7       Dag 8       Dag 9   

Dagnummer 6


Lieve mensen,

Zoals ik gisteren schreef. Ik ben moe nog steeds. Normaal gesprokken ben ik overal aanwezig (luidruchtig) maar nu EVEN niet. Opstaan,wassen,ontbijten heel snel naar je kamer toe. Je rugtas pakken. Bus in op weg naar het andere hotel toe. Waar wij weerbaarheidscursussen volgen en circus acts doen. Daar aangekomen stonden onze Ethio-vrienden op ons te wachten. Mijn verhaal lijkt een beetje op het verhaal van gisteren. Maar dat kan ik uitleggen we hebben het zelfde dag als gister. Dus jullie snappen nu alweer waarom ik moe ben. Alleen hebben we vandaag wel wat anders gedaan. Na het circus acts gedaan te hebben en gegeten te hebben. Kregen we een uur pauze. Ik ging bij 2 ethio-vrienden zitten buiten op het gras. Daarna kwamen Sven en Peter er ook bij. Ik vroeg aan een van de Ethio-vrienden wat voor liedje hier in Addis Ababa populair is. OW zeiden ze dat kunnen we voor je zingen. We zaten nu met 4 Ethio-vrienden. Trouwens Ethio Betekent Ethiopie'se. Ze mogen tegelijk met het liedje en echt mooi dat ze zongen. Mijn mond stond vol met tanden echt waar. Toen zij klaar waren met hun liedje. Vroegen ze aan mij nu moeten jullie een Nederlandse liedje zingen. Oke dacht ik. Dus Sven,Peter,Tarik en ik gingen eerst denken welke liedje we allemaal kende. Uiteindelijk hebben we Frans Bauer gezongen voor ze, (heb je even voor mij). En echt ze gingen mee klappen en proberen mee te zingen. Ik lachte mij kapot. Nou weet ik ook waarom ik zo moe ben van al dat zingen natuurlijk. Als laatste voordat we weer moesten gaan beginnen. Deden Dorien en ik de kabouter dans. Dorien is trouwens van de circus. Dus laar er geen misverstand zijn. Maar zij vonden dat blijkbaar zo leuk dat ze mee wilden doen met het dansje. Dus hebben we het op nieuw gezongen en gedanst samen met onze vrienden. Vandaag was echt en leuke dag. Daarna ging de helft circus doen en de andere helft weerbaarheid. Ik heb maar een paar keer geoefend wat ik moest leren. Voor de rest van de tijd heb ik op een stoel gezeten en toegekeken. Is ook leuk en lachen natuurlijk. Uiteindelijk was het tijd. Hebben we afscheid genomen van onze Ethio-vrienden. Niet voorgoed natuurlijk dat doen we alweer over een week. Jeetje wat gaat de tijd hier snel. Ik heb nog wat gelegen op mijn bed. En nu typ ik mijn verhaal. En op dit moment staat Twanny achter mij dat ik naar boven moet om te eten. Heb ik nu echt geen zin in. Nou mensen na het eten ga ik douchen, en dan naar de meiden toe een beetje roddelen. En dan naar bed toe. En morgen typ ik hoppelijk mijn verhaal van morgen. Groetjes uit Addis Ababa. Hatice
© 2007-2010 Hatice Kocyigit - Alle rechten voorbehouden - Webdesign door Thijs